Zespół turzycy zaostrzonej, szuwar turzycy zaostrzonej (Caricetum gracilis) – zespół roślinności łąkowo-szuwarowej budowany głównie przez turzycę zaostrzoną.
Charakterystyka Łąka turzycowa (szuwar niski) zajmująca podmokłe siedliska lądowe – porastające brzegi cieków i zbiorników wodnych. Tworzy torfowisko niskie. Siedlisko żyzne (eutroficzne lub mezotroficzne), o odczynie od lekko kwaśnego do lekko zasadowego (siedliska humotroficzne). Podłoże organiczno-mineralne, torfiejące. Wczesne stadia charakteryzuje większa wilgotność (woda do 0,5 m głębokości), obecność gatunków wodnych i szuwaru wysokiego oraz wyższe pH, następne są suchsze i kwaśniejsze, z bujną warstwą mszystą. W sukcesji zastępuje zbiorowiska szuwaru wysokiego, a przechodzi w podmokłe łąki (klasa Molinio-Arrhenatheretea), ewentualnie w łozowiska i olsy, rzadziej w inne rodzaje torfowisk i turzycowisk.
Występowanie Pospolite w całej Polsce, mniej liczne w części południowej.