Zespół turzycy brzegowej, szuwar turzycy brzegowej (Caricetum ripariae) – zespół roślinności łąkowo-szuwarowej budowany głównie przez turzycę brzegową.
Charakterystyka Łąka turzycowa (szuwar niski) zajmująca podmokłe siedliska lądowe – porastająca brzegi cieków i zbiorników wodnych, olsy. Tworzy torfowisko niskie. Siedlisko żyzne (eutroficzne lub mezotroficzne), o odczynie od lekko kwaśnego do lekko zasadowego (siedliska humotroficzne). Podłoże mineralne lub organiczne, torfiejące. Wczesne stadia charakteryzuje większa wilgotność (woda do 0,5 m głębokości), następne są suchsze. W sukcesji zastępuje zbiorowiska szuwaru wysokiego, a przechodzi w inne rodzaje torfowisk i turzycowisk, ewentualnie w łozowiska i olsy.
Występowanie Pospolite w całej Polsce, mniej liczne w części południowej.
Charakterystyczna kombinacja gatunków ChAss. : turzyca brzegowa (Carex riparia). ChAll.