Natalie Clifford Barney (ur. 31 października 1876 w Dayton, zm. 2 lutego 1972 w Paryżu) – amerykańska poetka, pamiętnikarka i autorka epigramatów. Przez większość życia mieszkała w Paryżu, tam też prowadziła literacki salon. Pochowana na cmentarzu Passy.
Salon Barney mieścił się w jej paryskim domu w Rive Gauche. Istniał przez ponad 60 lat i grupował pisarzy i artystów z całego świata, w tym wiele ważnych postaci literatury francuskiej oraz amerykańskich i brytyjskich modernistów ze straconego pokolenia. Barney działała na rzecz rozwoju literatury pisanej przez kobiety. Założyła nawet Kobiecą Akademię jako odpowiedź na zdominowaną przez mężczyzn Akademię Francuską. Wspierała także i była inspiracją dla wielu pisarzy, od Rémy'ego de Gourmonta do Trumana Capote’aSchenkar, str. 161–181.
Nie ukrywała tego, że jest lesbijką. Już w 1900 r. publikowała miłosne wiersze do kobiet pod swoim własnym nazwiskiem, uważając, że wywołanie skandalu jest najlepszą drogą do pozbycia się uciążliwościSecrest, str. 275. Popierała feminizm, pogaństwo i pacyfizm. Była przeciwniczką monogamii i zawierała wiele równoległych, krótko- i długotrwałych związków, w tym krótkotrwały romans z poetką Renee Vivien i 50-letni związek z malarką Romaine Brooks.