William Waldegrave Palmer, 2. hrabia Selborne KG, GCMG (ur. 17 października 1859 w Londynie, zm. 26 lutego 1942 tamże) – brytyjski arystokrata i polityk, członek Partii Liberalnej, Partii Liberalno-Unionistycznej i Partii Konserwatywnej, minister w rządach lorda Salisbury’ego, Arthura Balfoura i Herberta Henry’ego Asquitha.

Był synem Roundella Palmera, 1. hrabiego Selborne. Wykształcenie odebrał w Winchester College oraz w University College na Uniwersytecie Oksfordzkim, gdzie uzyskał dyplom z historii. W 1883 r. poślubił lady Maud Cecil, córkę Roberta Gascoyne’a-Cecila, 3. markiza Salisbury. W latach 1882–1885 był asystentem prywatnego sekretarza Kanclerza Skarbu Hugh Childersa. W 1885 r. został wybrany do Izby Gmin z ramienia Partii Liberalnej z okręgu Petersfield.

Kiedy w 1886 r. premier Gladstone przedstawił projekt ustawy nadającej autonomię Irlandii doszło do rozłamu w Partii Liberalnej. Część jej polityków utworzyła Partię Liberalno-Unionistyczną, która wkrótce związała się z konserwatystami. Wśród liberalnych unionistów znalazł się William Palmer (noszący wówczas grzecznościowy tytuł wicehrabiego Wolmer) i jego ojciec. W 1892 r. Wolmer zmienił okręg wyborczy na Edinburgh West. Po śmierci ojca w 1895 r. odziedziczył tytuł 2. hrabiego Selborne i zasiadł w Izbie Lordów.