Na przełomie XVIII i XIX w. ród podzielił się na cztery główne linie, których założycielami było czterech barci: Gottlob (zm. 1840), Karol (zm. 1825), Ludwik (zm. 1849) i Fryderyk (zm. 1837). W XIX w. Wrochemowie pieli się po szczeblach kariery wojskowej i urzędniczej. Niektórzy osiągnęli szarżę generalskie: generał-lejtnant Maksymilian (zm. 1934) generał-major Artur (zm. 1921) generał-major Walter (zm. 1907), generał-lejtnant hans (zm. 1914), generał-lejtnant Alfred (zm. 1915). Kilku z nich pełniło funkcje starostów: raciborskich – Jan Henryk (zm. 1807) i Gottlob (zm. 1840), wołowskiego – Paweł (zm. 1916), oławskiego – Karol (zm. 1872). Major Wiktor (zm. 1910) z Czerwięcic został członkiem wyższej izby pruskiego parlamentu – Izby Panów.
Wobec wymierania poszczególnych linii, w kilku przypadkach nazwisko rodziny zostało przeniesione na potomków po kądzieli: von Wrochem-Gelhorn, von Wrochem-Höne i von Wrochem-Watzdorf.
Major Ludwik von Wrochem (zm. 31 stycznia 1870 r.) w testamencie przekazał swoje dobra Dolędzin, swemu wnukowi Karolowi Ludwikowi von Gelhorn z Legnicy (zm. 1945 r.). Był on synem jego młodszej córki Marii i majora Pawła von Gelhorn. Wraz z majątkiem, Karol Ludwik, otrzymał nowe nazwisko von Wrochem-Gelhorn. Nie pozostawił jednak potomków.