Statystyki obozowe: 01.07.1941 - stan 21 295 jeńców, w tym 18 808 francuskich, 2 467 jugosłowiańskich i 20 polskich 01.10.1944 - stan 31 303 jeńców, w tym 16 013 francuskich, 1 001 brytyjskich, 8 belgijskich, 1 polski, 753 jugosłowiańskich, 10 958 radzieckich 1 449 włoskich, 1 120 amerykańskich 01.01.1945 - stan 38 035 jeńców, w tym 17 738 francuskich, 425 brytyjskich, 661 belgijskich, 2 polskich, 1 592 serbskich, 3 757 radzieckich, 2 040 włoskich
Warunki i traktowanie więźniów Postanowienia konwencji haskiej i konwencji genewskich odnośnie traktowania jeńców wojennych były respektowane przez Niemców jedynie częściowo i jedynie w stosunku do jeńców państw zachodnich. Jeńcy z pozostałych krajów zostali pozbawieni praw i statusu jeńca wojennego i traktowani byli jak niewolnicy – głodzeni, szykanowani i bici. Stalag III C uważany był za obóz najgorszej kategorii i jako karny, do którego przenoszeni byli więźniowie po nieudanych ucieczkach z innych stalagów. Potwierdzone są przypadki epidemii tyfusu. Na jeńcach wojennych dokonywano także zbrodniczych eksperymentów przy użyciu Cyklonu B.