Franciszek Sikora (ur. 18 sierpnia 1910 w Istebnej, zm. 3 maja 1973 tamże) – polski nauczyciel i działacz społeczno-kulturalny.

Życiorys mały|Wycieczka uczniów z Istebnej do Krakowa (czerwiec 1931). Nauczyciel Franciszek Sikora (stoi w trzecim rzędzie, 1. z lewej). Absolwent seminarium nauczycielskiego w Cieszynie (1930). Od ukończenia tej szkoły do przejścia na emeryturę pracował (z przerwą w czasie II wojny światowej) w Szkole Powszechnej nr 1 w Istebnej. W latach 30. wraz z Rudolfem Szotkowskim i ks. Emanuelem Grimem, na nowo zorganizował Zespół Regionalny „Istebna”, a po wojnie reaktywował jego działalność i był jego wieloletnim kierownikiem.

Uczestniczył w kampanii wrześniowej. W czasie okupacji hitlerowskiej zarabiał na życie jako sprzedawca; równocześnie działał w konspiracji, brał udział w tajnym nauczaniu, wydawał konspiracyjne pismo „Ziemia Cieszyńska”. Należał do Armii Krajowej, jako porucznik ps. „Groń” brał czynny udział w akcjach bojowych, m.in. w odbiciu gen. Bruno Olbrychta „Olzy” z gestapowskiego więzienia.

Autor wierszy i opowiadań. Publikował m.in. na łamach „Orlego Lotu”, „Zarania Śląskiego” i – jako Jura z Istebnego – gwarowe gawędy do „Głosu Ziemi Cieszyńskiej”Mirosław Barański, Beskid Śląski, Rewasz, s. 392..