wizerunek żydowskiej księżniczki znajdował się na rewersie.
W 57 roku Arystobul otrzymał Chalkis (), dawniej należące do jego ojca. W ten sposób Salome została królową Chalkis. W połowie 71 roku utracił Armenię Mniejszą.
Salome z małżeństwa z Arystobulem miała trzech synów: Heroda VII, Agryppę IV, Arystobula IV.
Wywód genealogiczny
Rola przy śmierci Jana Chrzciciela Kiedy oczarowany jej tańcem ojczym, Herod Antypas, przyrzekł spełnić każde jej życzenie, za namową matki Salome zażądała głowy Jana Chrzciciela, którą podano jej na tacy. Motyw Salome pojawia się często w malarstwie, muzyce i w literaturze jako biblijny motyw odnoszący się do krwawego erotyzmu i mrocznej zmysłowości.
Salome w literaturze pięknej Salome pojawia się w takich utworach literackich jak: Ysengrimus Nivardusa (XIII wiek), Wunderlich Traum von einem grossen Narrennest Abrahama a Sancta Clara (1703), dramat Der Todd Johannes des Täufers L. F. Hudemanna (1771), Die ewige Jüdin Karla Gutzkowa (1869), sonet La Danseuse T. de Banville'a (1870), opowiadanie Hérodiade Gustawa Flauberta (1871), satyra Salome J. Laforgue (1887), Salome Oscara Wilde’a (1893) Der Täufer R.G. Brunsa (1896), poemat epicki Salome Castro e Almeidasa (1896) poemat Salome Jana Kasprowicza (1899) wiersz Salome T.