W październiku 1967 r. oficerowie i załogi wszystkich czternastu statków zajmowali się podstawowymi czynnościami konserwacyjnymi (jednostki kręciły się bez celu po Wielkim Jeziorze Gorzkim, starając się utrzymać silniki w dobrym stanie), by w końcu spotkać się na MS Melampusie i założyć nieoficjalną mikronację, „Stowarzyszenie Wielkiego Jeziora Gorzkiego” (ang. Great Bitter Lake Association), która zapewniała wzajemne wsparcie.

Członkowie załóg regularnie spotykali się na pokładach swoich statków, organizowali imprezy towarzyskie, założyli klub żeglarski i organizowali „Igrzyska Olimpijskie Jeziora Gorzkiego” jako uzupełnienie Letnich Igrzysk Olimpijskich w Meksyku w 1968 roku, nazywali siebie „Żółtą Flotą”, jako nawiązanie do nawiewanego przez wiatr pustynnego piasku, który zalegał na ich pokładach. Każdy statek przyjął na siebie pewne obowiązki, aby cała społeczność jakoś funkcjonowała. Polskie frachtowce służyły jako poczta, największy statek brytyjski organizował mecze w piłkę nożną i wyścigi łodzi ratunkowych, bułgarski MS Wasil Lewski służył jako kino, szwedzki statek MS Killara posiadał basen. Na jednym ze statków działał też szpital. W niedziele na niemieckim statku Nordwind organizowane były „nabożeństwa”, według kapitana jednej z amerykańskich jednostek przypominały one bardziej imprezy piwno-alkoholowe.