Podobne objawy mogą występować nie tylko w zaburzeniach lękowych, ale także w przebiegu nadczynności tarczycy, chorób układu sercowo-naczyniowego; jako efekt zażywania alkoholu, marihuany czy kofeiny; odstawienia niektórych leków.
Bez odpowiedniego leczenia, zaburzenia lękowe mają tendencję do utrwalania się. Postępowanie lecznicze obejmować może zmianę stylu życia, psychoterapię i stosowanie leków. Psychoterapia ma najczęściej formę terapii poznawczo-behawioralnej. Leki, takie jak antydepresanty, benzodiazepiny bądź beta-blokery mogą złagodzić objawy.
Klasyfikacja Nadchodząca klasyfikacja ICD-11, a także aktualnie funkcjonująca klasyfikacja DSM-5 dzieli zaburzenia związane z lękiem i strachem na następujące podgrupy (numery wg klasyfikacji ICD-11):
6B00 – Uogólnione zaburzenia lękowe 6B01 – Zespół lęku panicznego 6B02 – Agorafobia 6B03 – Specyficzne postacie fobii 6B04 – Fobia społeczna 6B05 – Lęk separacyjny 6B06 – Mutyzm wybiórczy
Występowanie zaburzeń lękowych u ok.