W sierpniu 1921 r. podjęła starania o unieważnienie małżeństwa składając prośbę w sądzie biskupim w Lublinie. Procedury sądowe trwały ponad dwa lata. Oczekiwana decyzja, na mocy której otrzymała dyspensę rozwiązującą jej małżeństwo – matrimonium ratum non consumatum, przyszła z Rzymu 12 sierpnia 1924 r.
Życie zakonne 190px|right|thumb|Leopoldyna Stawecka (s. Maria Eligia) w habicie serafitek - ok. 1929 r. Rozczarowana sytuacją polityczną w odrodzonej Polsce, oraz zupełnie innym niż oczekiwała małżeństwem, Leopoldyna Stawecka 9 czerwca 1922 r. wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Felicjanek w Czechowicach-Dziedzicach, gdzie po odbyciu wstępnej formacji 7 lipca tego roku, rozpoczęła postulat. Od 12 listopada 1922 r. jako postulantka pracowała w szkole ludowej prowadzonej przez zakonnice. Ponieważ procedury wokół unieważnienia małżeństwa przedłużały się i do końca nie było wiadomo czy zostaną rozwiązane pozytywnie, Leopoldyna nie została dopuszczona do obłóczyn, a 27 grudnia 1923 musiała Zgromadzenie opuścić.