Jerzy Rekuć herbu Leliwa (ur. po 1670 w Mondwidach k. Słucka, zm. 11 marca 1721 w Królewcu) – pastor Kościoła Ewangelicko-Reformowanego, inicjator Poczty Królewieckiej, redaktor, tłumacz i wydawca.
Jerzy Rekuć był synem katolika i kalwinki ze Żmudzi. Brak jest dokładniejszych informacji o jego rodzicach.
Rekuć ukończył szkołę zborową w Kiejdanach. Dzięki finansowemu wsparciu Fundacji Radziwiłłów kształcił się w Joachimsthal Gimnasium w Berlinie i studiował (lata 1698–1701) teologię na Uniwersytecie we Frankfurcie nad Odrą.
W latach 1702–1721 był pastorem polsko-litewskiej parafii kalwińskiej w Królewcu. Jednocześnie był kuratorem polskich i litewskich alumnów wyznania ewangelicko-reformowanego studiujących w Królewcu.
W roku 1707 wystarał się o fundusze na remont zboru w Kiejdanach. Pełniąc funkcję pastora parafii kalwińskiej w Królewcu od 1711 r. był także starszym dystryktu żmudzkiego. W roku 1715 uczestniczył w synodzie Jednoty litewskiej w Kiejdanach, a później jako jej delegat w synodach generalnych całej Rzeczypospolitej. Uczestniczył w synodach w Toruniu 1712 oraz w Gdańsku 1717 i 1719.
W 1716 uczestniczył w obradach sejmu w Warszawie.