Działalność artystyczna Był uczniem Xawerego Dunikowskiego. Projektował nagrobki na cmentarzu żydowskim w Warszawie; m.in. nagrobek Ludwika Zamenhofa. Projekt powstał w 1921 roku, został wykonany w Aberdeen w Szkocji w tamtejszym szarym granicie i przetransportowany do Polski. Na kanwie tej historii Lubelski występuje jako rzeźbiarz pomnika Zamenhofa w powieści A Curable Romantic.
Od 1921 do 1927 r. należał do poznańskiej grupy Świt. W pierwszym składzie Świtu byli także: Fryderyk Pautsch, Adam Ballenstedt, Bronisław Bartel, Wiktor Gosieniecki, Stanisław Jagmin, Władysław Roguski, Stefan Sonnewend, Jan Jerzy Wroniecki. Wystawy Towarzystwa odznaczały się wysokim poziomem artystycznym, działając mobilizująco na rozwijającą się młodą poznańską kolonię artystyczną.
Jego przedwojenna warszawska pracownia znajdowała się na Saskiej Kępie, w domu zaprojektowanym w 1928 przez Czesława Przybylskiego. W styczniu 1926 roku wygrał konkurs na pomnik Tadeusza Kościuszki w Łodzi. Na czas pracy nad pomnikiem zamieszkał w Łodzi w pracowni przy ul. Brzozowej 6. Kamień węgielny pod budowę pomnika położono 3 maja 1927 r., a prace nad jego powstaniem zajęły Lubelskiemu ok. 4 lat. Pomnik został odsłonięty 14 grudnia 1930 r.