Został członkiem założonego w lutym 1934 Towarzystwa Gimnazjum Prywatnego w Lesku, a 17 marca 1938 został wybrany członkiem zarządu zwołanego wówczas w Lesku powiatowego zjazdu Związku Szlachty Zagrodowej. Przekazał grunt pod budowę gmachu Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Lesku, a także areał nad Sanem celem utworzenia boiska piłkarskiego założonego w 1923 klubu Sanovia Lesko. Pełnił mandat radnego Rady Miejskiej w Lesku (kadencji od 1934 oraz ostatniej kadencji od 1938). Jako jeden z pierwszych mieszkańców Leska posiadał w mieście samochód osobowy.

Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę, od 27 września 1939 przebywał w majątku Gubrynowiczów w Porażu. Zmarł 4 lipca 1946 w Krakowie.

Jego żoną 10 września 1903 w Krakowie była Izabela z domu Wodzicka herbu Leliwa (1882–1966, córka Stanisława Wodzickiego, oficera powstania listopadowego). Ich dziećmi byli: Antoni (1904–1986), Stanisław (1906–1977), Franciszek Ksawery Maria Antoni Klemens (1911–1999), Jan (1917–1992), Zofia (1919–2010) i Elżbieta (1921–2009).