Za namową Frederika Pohla w połowie lat 60. Silveberg powrócił do pisania science fiction. Po latach wytężonej pracy (otrzymał wiele nagród, w tym Hugo i Nebulę) Silverberg przeniósł się z Nowego Jorku na Zachodnie Wybrzeże w 1972. Następnie zapowiedział, że zerwie z literaturą w roku 1975. Po pięciu latach powrócił jednak do pracy z Zamkiem lorda Valentaine'a.
Dwukrotnie żonaty: Barbara Brown (1956-1986), Karen Haber (od 1987).
Nagrody Większość nagrodzonych krótkich form zawiera zbiór Pożeglować do Bizancjum.
Hugo Najbardziej Obiecujący Nowy Autor (Most Promising New Author, 1956), Skrzydła nocy (Nightwings, opowiadanie, 1969), Gilgamesz na pustkowiu (Gilgamesh in the Outback, opowiadanie, 1987), Na scenę wkracza żołnierz. Za nim wkracza drugi (Enter a Soldier. Later: Enter Another, nowela, 1990).
Locus Rodzimy się z umarłymi (Born with the Dead, opowiadanie, 1975), (Lord Valentine’s Castle, powieść fantasy, 1981), Tajemny gość (The Secret Sharer, opowiadanie, 1988), zbiory krótkich form: The Collected Stories of Robert Silverberg, Volume 1: Secret Sharers 1993, antologie: The Science Fiction Hall of Fame Volume 1 1971, Epoch 1976 (razem z Rogerem Elwoodem), Legendy 1999, Dalekie horyzonty 2000.