thumb|Górne wejście do wąwozu thumb|Najwęższy fragment thumb|Park Narodowy Samarii Samaria (gr. Φαράγγι της Σαμαριάς, Farangi tis Samarias) – wąwóz położony w południowo-zachodniej części Krety w paśmie Lefka Ori. Uchodzi za najdłuższy suchy (niebędący rzecznym) wąwóz Europy (18 km długości, dla turystów udostępnione 16 km).
Założony w 1962 roku Park Narodowy Samarii otaczający wąwóz jest jedynym miejscem na wyspie, gdzie występuje w stanie dzikim kreteńska dzika koza zwana agrimi lub kri-kri.
Szlak turystyczny Przez wąwóz Samaria wiedzie jeden z najpopularniejszych szlaków turystycznych na Krecie. Rozpoczyna się on na południowym krańcu równiny Omalos, w miejscu zwanym Ksiloskalo (1227 m n.p.m.), którego nazwę tłumaczy się najczęściej jako "drewniane schody". Z Ksikoskalo stromymi schodami (wąska ścieżka umacniana drewnianymi belkami) schodzi się do poziomu ok. 600 m n.p.m. Po drodze punktem postojowym jest strażnica św. Mikołaja (Ajos Nikolaos). Dość szeroki w tym miejscu szlak turystyczny wiedzie dalej skrajem koryta rzeki Taras do opuszczonej już wioski Samaria, gdzie znajduje się cerkiew, w której zachowały się wspaniałe XIV-wieczne freski. To właśnie od kościoła Osia Maria (Błogosławionej Marii), zbudowanego tu za czasów panowania Wenecjan, a później przejętego przez prawosławnych, pochodzi nazwa wioski i wąwozu.