Ponieważ nocowanie na terenie parku narodowego jest surowo zabronione, bilety do wąwozu mają 2 części – pierwsza sprawdzana jest przy wejściu, druga zaś przy wyjściu – w ten sposób strażnicy kontrolują, czy nikt nie pozostał na szlaku. Prawie w całym wąwozie brak zasięgu dla telefonów GSM. W razie potrzeby w połowie trasy, w ruinach wioski Samaria, jest punkt medyczny, a także radiostacja, przez którą w szczególnych przypadkach można wezwać śmigłowiec ratowniczy. Co jakiś czas można spotkać miejscowych z osiołkami "ratunkowymi", jednak koszt skorzystania z takiej usługi wynosi około 50 euro.
Szlaku nie poleca się początkującym lub osłabionym turystom. Zaleca się wysokie buty powyżej kostki. Na trasie jest kilka punktów, w których można uzupełnić zapas wody. Są też rozstawione WC oraz punkty widokowe z miejscami do odpoczynku.
Przypisy
Bibliografia Peter Zralek, Kreta. Przewodnik, AgencjaTD, Warszawa 2003, s. 227-234.
Kategoria:Geografia Krety Kategoria:Rezerwaty biosfery w Europie Kategoria:Wąwozy w Grecji