Dobiesław Puchała (ur. ?, zm. 1441) herbu Wieniawa – rycerz-husyta, założyciel rodu Puchała (niem. Puchalla), zamieszkałego na Śląsku w majątku ziemskim w okolicach Namysłowa od roku 1430 do 1445. Starosta gniewkowski od 1418 r., starosta bydgoski od 1430 r.
Życiorys Pochodził z Wielkopolski, ze wsi Dziadowice i Kotwasice w okolicy Turku. W roku 1435 zapisał posag żonie Małgorzacie na wsi Dziadowice. Za młodu przebywał na Węgrzech, na dworze królewskim Zygmunta Luksemburskiego. Powrócił do Polski w 1410 r. na wieść o szykującej się wojnie z zakonem krzyżackim. Walczył w bitwie pod Grunwaldem, po czym otrzymał od króla Władysława Jagiełły miasto Świecie, a od września 1410 r. zarządzał także zamkiem w Radzyniu Chełmińskim w ziemi chełmińskiej. W październiku 1410 r. uczestniczył w bitwie pod Koronowem, w której wyróżnił się męstwem. W listopadzie 1410 roku pokonał pod Golubiem przeważające siły wojsk inflanckiej gałęzi zakonu krzyżackiegoMieczysław Haftka, Zamki Krzyżackie w Polsce - Szkice z Dziejów, Muzeum Zamkowe w Malborku, 1999, s. 116, .. W ostatnich miesiącach 1410 r. organizował obronę ziemi dobrzyńskiej.
W 1414 r. uczestniczył w kolejnej wojnie polsko-krzyżackiej, wyróżniając się w potyczce koło Lubicza nad Drwęcą. W latach 1416–1417 przebywał na Węgrzech.