Wziął udział w wiecu książąt i biskupów w Gąsawie w listopadzie 1227 rokuFranciszek Piekosiński, Uwagi nad ustawodawstwem wiślicko-piotrkowskiem Króla Kazimierza Wielkiego, w: Rozpraw Wydziału Filozoficzno-Historycznego Akademii Umiejętności w Krakowie, t. XXVIII, Kraków 1891, s. 44 .. Uczestniczył w wiecu Władysława III Laskonogiego z biskupami i możnymi w Cieni w 1228 roku, na którym książę wydał przywilej.
Najprawdopodobniej w kwietniu 1229 roku, udał się do Włoch. Spotkał się tam z Grzegorzem IX, z którym udało mu się wyjednać bulle protekcyjne dla trzech małopolskich klasztorówː w Tyńcu, w Sulejowie i w Dłubni (Imbramowicach - klasztor obecnie na terenie wsi Imbramowice był założony nad Dłubnią, w okolicy noszącej tę samą nazwę. Dłubnia to nazwa rzeki jak i obszaru nad nią położonego. Na tym terenie później wyodrębniła się wieś Imbramowice). Papież mianował go również rozjemcą w sporze o granice między biskupstwem wrocławskim i ołomunieckim. Nie udało mu się wrócić jednak do kraju, zmarł w Modenie 12 lipca 1229.
Zwłoki biskupa zostały sprowadzone przez przeora dominikanów Wincentego z Kielczy i pochowane w kościele dominikańskim św. Trójcy w Krakowie. Aż do początku XIX wieku bp Iwo Odrowąż był czczony jako błogosławiony.