Marcyn Eygierd jest wymieniany w 1628 roku, następnie wymienieni są jego czterej synowie (Zygmunt, Jerzy, Michał, Jan). Spadkobiercami wsi i majątku Eygierdowszczyzna po roku 1628 zostali trzej synowie: Zygmunt, Jerzy i Jan, gdyż Michał Eygierd jest później wymieniony jako właściciel ziemski w Inflantach i stolnik w Rzeczycy. W roku 1658 wieś w części przeszła w posagu Matyldy z Czyczynów Ejgierd, wraz ze Seliszczeniętami dla Piotra Gana herbu Rawicz. W roku 1690 posiadała dwa dymy i była własnością W. Michałowskiego. W 1735 roku majątki okolic Ejgierdów należały do: W. Michałowskiego (1,5 dymu), J. Zaleskiego (0,5 dymu), J. Ejgierda (0,5 dymu), M. Ejgirda (0,5 dymu). W roku 1762 właścicielem cząstki wsi i części Eygierdowszczyzny był Antoni Ejgird.
W XIX wieku w okolicach Ejgird oraz Juraciszek, Wiszniewa, Trab rozegrały się starcia powstańców listopadowych. W okresie dwudziestolecia międzywojennego nazwa wsi była nieustalona, ze względu na duży analfabetyzm po zaborach. W czasie II wojny światowej na wsi działała partyzantka AK. Współcześnie Białorusini nazwę wsi zapisują urzędowo Эйгерды czyli Ejgierdy, co odpowiada nazwie urzędowej w j.starobiałoruskim z czasów I RP.Po wojnie na prywatnych ziemiach utworzono kołchoz Progress Ejgierdy.