Jaczewski brał częsty udział w konferencjach naukowych w całej Europie (Wiedeń, Paryż, Londyn i inne). Chętnie stosował nowe metody lecznicze np. w leczeniu gruźlicy. Dużo publikował w prasie specjalistycznej oraz popularnej. Przygotował m.in. raporty o stanie śmiertelności mieszkańców Lublina.
Jaczewski był członkiem Lubelskiego Towarzystwa Lekarskiego (1887–1910), z którego wystąpił i ponownie się zapisał w 1917. W dziesięć lat później uzyskał tytuł członka honorowego. W Towarzystwie pełnił m.in. funkcję bibliotekarza (1887–1901), działał w wielu komisjach. Był także współorganizatorem i członkiem władz lubelskiego oddziału Towarzystwa Higienicznego Warszawskiego. W 1925 roku założył w Lublinie oddział Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego.
Zmarł w marcu 1934 w Warszawie. W 1935 roku szpital obchodził setną rocznicę swego istnienia połączoną z uroczystym odsłonięciem tablicy pamiątkowej ku czci wieloletniego dyrektora (1887–1934).
W uznaniu zasług dr med. Kazimierza Jaczewskiego Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Lublinie nazwało w 1960 jego imieniem ulicę, przy której powstał Państwowy Szpital Kliniczny nr 4.
Kazimierz Jaczewski został pochowany w grobowcu rodzinnym, obok zmarłej 27 lat wcześniej żony Heleny z Sachsów, na cmentarzu przy ul.