Jan Karol Wende (ur. 25 lipca 1910 w Warszawie, zm. 31 marca 1986 tamże) – polski pisarz, publicysta i krytyk literacki, polityk Stronnictwa Demokratycznego. Poseł do Krajowej Rady Narodowej, na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I, II, III, IV i V kadencji, wicemarszałek Sejmu III, IV i V kadencji, ambasador RP w Jugosławii (1945–1950). Budowniczy Polski Ludowej.
Życiorys Syn Stanisława i Elżbiety. Ukończył studia humanistyczne i ekonomiczne na Uniwersytecie Warszawskim. W II Rzeczypospolitej należał do Organizacji Młodzieży Socjalistycznej „Życie”. W 1932 i 1935 był więziony za działalność komunistyczną. Był dziennikarzem, pisarzem i publicystą, członkiem redakcji „Głosu Powszedniego”Antoni Czubiński, Stronnictwo Demokratyczne (1937–1989): zarys dziejów, Instytut Historii UAM – Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, Poznań 1998, s. 27., publikował w piśmie „Czarno na Białem”Tamże, s. 79. oraz w „Sygnałach”, a także w „Dwutygodniku Ilustrowanym”, „Ze świata”, „Wiadomościach Literackich” i „Epoce” Należał do Stronnictwa Młodzieży Akademickiej i Związku Literatów w Warszawie i Lwowie. Był również autorem książek i powieści. W latach 1937–1939 należał do działaczy Klubu Demokratycznego. Wraz z KD w 1939 współtworzył Stronnictwo Demokratyczne.