Nálepki.
Po II wojnie światowej już w roku 1949 uruchomiona została komunikacja autobusowa, w 1954 łączność telefoniczna, w następnym roku doprowadzono do wsi energię elektryczną, zaś w 1963 r. wybudowano wodociąg. Większość mieszkańców znalazła zatrudnienie w niedalekich kopalniach węgla brunatnego i lignitu, w przemyśle chemicznym w Novákach lub w elektrowni w Zemianskich Kostoľianach. W 1961 r. Podhradie liczyło 913 mieszkańców i szybko się rozwijało.
W następnych latach obszar wsi znalazł się jednak w strefie eksploatacji podziemnej kopalni węgla brunatnego w sąsiedniej wsi Cigeľ (słow. Baňa Cigeľ). Szybki rozwój miejscowości został przerwany po roku 1978, kiedy to w jej dolnej części pojawiły się rozległe zapadnięcia i osunięcia gruntów, wywołane działalnością górniczą. Z czasem z istniejących tu 231 domów mieszkalnych 58 doznało takich uszkodzeń, że mieszkańcy musieli je opuścić, a budowle zostały rozebrane. Oprócz tego zostało uszkodzonych 5 budynków użyteczności publicznej, wodociąg i kilka odcinków dróg. W wyniku tego oraz na skutek zakazu budowy nowych obiektów radykalnie zmalała liczba mieszkańców wsi: w roku 1990 wynosiła tylko 370, zaś w 2015 r. jedynie ok. 300Barański Mirosław J.: Na Biały Kamień, w: „Gazeta Górska” R. XXV, nr 4 (100), jesień 2017, s. 20-25..