W maju 1940 roku małżeństwo Scutenaire'ów wyjechało do Francji, najpierw do Paryża, później do Bordeaux. Do Brukseli powrócili po sześciu miesiącach. W czasie pobytu we Francji spotkali się z wieloma osobistościami ze świata kultury, m.in. z André Gide'em. W 1941 roku Scutenaire został powołany na stanowisko zastępcy doradcy w belgijskim Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Funkcję tę sprawował do 1970 roku.
W maju 1943 zaczyna spisywać swe "zapiski". Drugi tom zapisków miał się ukazać w 1948 roku, jednak wydawca zażądał usunięcia kilku fragmentów, które uznał za kontrowersyjne. Scutenaire odmówił "okrojenia" dzieła. Dlatego ukazało się ono dopiero trzydzieści lat później, w 1976 (pt. Mes inscriptions).
W 1948 napisał komentarz do paryskiej wystawy skandalizujących prac malarskich Magritte'a. Rozpoczął również współpracę z wieloma znaczącymi belgijskimi pismami o profilu artystycznym (m.in. Les Lèvres nues Marcela Mariëna, Le Vocatif Toma Gutta). Pisał wiele opracowań i przedmów.
Kategoria:Belgijscy pisarze francuskojęzyczni Kategoria:Belgijscy poeci Kategoria:Belgijscy pisarze XX wieku Kategoria:Surrealiści (pisarze) Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zmarli w 1987