Giuseppe Delfino (ur. 22 listopada 1921 w Turynie, zm. 10 sierpnia 1999 w Palazzo Canavese) – włoski szpadzista, wielokrotny medalista igrzysk olimpijskich i mistrzostw świata.
Na igrzyskach olimpijskich w Helsinkach w 1952 roku wspólnie z Edoardo Mangiarottim, Dario Mangiarottim, Carlo Pavesim, Franco Bertinettim i Roberto Battaglią zdobył drużynowo złoty medal. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach olimpijskich w Melbourne wywalczył indywidualnie srebrny medal. W rundzie finałowej, w barażach o złoto wygrał jedną walkę i przegrał kolejną, plasując się ostatecznie za Carlo Pavesim, a przed Edoardo Mangiarottim. Parę dni później razem z Mangiarottim, Pavesim, Bertinettim, Giorgio Anglesio i Alberto Pellegrino ponownie zdobył złoty medal. Kolejne dwa medale wywalczył na igrzyskach olimpijskich w Rzymie w 1960 roku. W turnieju indywidualnym, w rundzie finałowej uzyskał tyle samo punktów co Brytyjczyk Allan Jay. W barażu o złoty medal Delfino pokonał Jaya 5:2. Na tej samej imprezie Włosi w składzie: Edoardo Mangiarotti, Giuseppe Delfino, Carlo Pavesi, Alberto Pellegrino, Fiorenzo Marini i Gianluigi Saccaro zwyciężyli drużynowo. Brał też udział w igrzyskach olimpijskich w Tokio w 1964 roku, gdzie wraz z kolegami zdobył srebrny medal drużynowo.