thumb|Wyspy Blasket
Wyspy Blasket (ang. Blasket Islands, Blaskets; irl. Na Blascaodaí) – grupa sześciu niewielkich wysp u zachodnich wybrzeży Irlandii, w pobliżu przylądka Slea Head (hr. Kerry). Największe z nich to: An Blascoad Mór (ang. Great Blasket), Inishtooskert, Inishnabro i Inishvickillane.
Wyspy odznaczają się ubogą florą i fauną. Strome stoki, opadające w stronę morza wysokimi klifami, pokryte są w wielu miejscach torfem. Występują zbiorowiska karłowatych drzew, m.in. wierzb. Gniazdują tu ptaki morskie m.in. maskonury, występują króliki, foki, na największej z wysp zdziczałe osły.
We wczesnym średniowieczu przebywali tu mnisi, w późniejszych wiekach największą z tych niegościnnych, ubogich wysp zamieszkiwała grupa rybaków i rolników. W 1840 było ich ok. 150, w czasie wielkiego głodu populacja spadła do ok. 100 osób, by osiągnąć maksimum w 1916 (176 mieszkańców). Od tego czasu liczba mieszkańców ciągle spadała, aż do roku 1953/54, kiedy to 22 ostatnich mieszkańców opuściło wyspę. Podstawę utrzymania i wyżywienia stanowiło rybactwo, uprawa ziemniaków, hodowla niewielkich stad owiec czy pojedynczych sztuk bydła.