thumb|Adolf Hitler dokonuje przeglądu jednostek SA podczas zjazdu NSDAP w Norymberdze. Tuż za nim stoi członek SS, Jakob Grimminger ze Sztandarem krwi (1935) Sztandar krwi () – nazistowski sztandar (czerwone tło, białe koło, a w nim swastyka obrócona o 45 stopni), który był niesiony podczas nieudanego puczu monachijskiego 9 listopada 1923. Sztandar należał do jednej z grup SA, a podczas puczu został splamiony krwią jego uczestników, kiedy policja monachijska zaczęła strzelać do demonstrantów. Jednak większość krwi na sztandarze pochodziła od Andreasa Bauriedla, zastrzelonego członka partii, który upadł na niego. Po dojściu Adolfa Hitlera do władzy sztandar stał się jednym z najbardziej szanowanych przedmiotów w Narodowosocjalistycznej Niemieckiej Partii Robotników.
Historia
mały|Niemiecki propagandowy znaczek pocztowy z 1935, upamiętniający pucz monachijski i Sztandar krwi
Powstały dwie wersje tego, co stało się ze sztandarem po puczu monachijskim. Według jednej Heinrich Trambauer zabrał go do domu swojego przyjaciela, gdzie zdjął go z laski, do której był przymocowany i odszedł chowając go pod kurtką. Później przekazał sztandar Karlowi Eggersowi, który umieścił go w sejfie.