Klemens Aleksandryjski, , właśc. (ur. ok. 150 w Atenach, zm. ok. 215 w Kapadocji) – piszący po grecku teolog wczesnochrześcijański, Ojciec Kościoła opiewany przez Leona VI, poeta; dawniej zaliczany do świętych Kościoła katolickiego. Święty anglikański.
Życiorys thumb|Opera omnia, 1715 thumb|Strona kodeksu Watykańskiego 354 z tekstem Mt 8,1-10 i cytatem z zaginionego dzieła Klemensa Aleksandryjskiego – Hypotyposes (na prawym marginesie) Urodził się około 150 roku w Atenach. Studiował we wielu miejscach, między innymi na półwyspie Bałkańskim, w Italii, Syrii i Egipcie. Gdy przybył do Aleksandrii, jego nauczycielem został Panten, scholarcha tamtejszej szkoły katechetycznej. Gdy jego mistrz opuścił miasto i udał się na wschód, Klemens przejął po nim funkcję scholarchy. Jego uczniem miał być Orygenes, jednak informacja ta jest wątpliwa, bowiem sam pisarz o tym nie wspomina. Brakuje także informacji na temat święceń kapłańskich Klemensa. Podczas prześladowania chrześcijan za czasów cesarza Septymiusza Sewera, Klemens schronił się u Aleksandra z Jerozolimy. Zmarł w Kapadocji około 215 roku.