Znając niezależnie odległość od źródła, można przeliczyć te ruchy na liniową prędkość obłokówMirabel i Rodriguez 1994.. Okazuje się, że wyliczone w ten sposób liniowe prędkości przekraczają prędkość światła w próżni! Jest to jednak efekt pozorny, wynikający z transformacji Lorentza.
thumb|left|230px|Szkic geometryczny
Jeżeli źródło promieniowania porusza się z prędkością pod kątem do kierunku widzenia obserwatora, to gdy pierwszy foton zostanie wyemitowany w punkcie A, a drugi w punkcie B, wówczas różnica czasu ich emisji wyniesie
Obserwator widzi jedynie rzut prostopadły poruszającego się źródła na sferze niebieskiej, a zatem zarejestrowane przez niego sygnały nadejdą w nieco krótszym odstępie czasu:
gdzie d jest różnicą odległości pokonanych przez fotony A i B:
Stąd prędkość źródła zmierzona przez obserwatora będzie równa:
Występujący w powyższym równaniu czynnik
może być większy od 1, a co za tym idzie obserwowana prędkość będzie nadświetlna. Iloczyn prędkości obłoku i cosinusa kąta widzenia możemy obliczyć znając ruchy własne obłoku zbliżającego i oddalającego się od nas. Jeśli zaś dodatkowo znamy odległość, to kąt widzenia i prędkość obłoku wyznaczymy niezależnie od siebie.