Andrzej Bartyński (ur. 25 maja 1934 we Lwowie, zm. 16 czerwca 2018 we Wrocławiu) – polski poeta, pieśniarz i członek Związku Literatów Polskich, założyciel i prezes Klubu Inteligencji Niewidomej RP, zdobywca trzech stopni Silwy (samokontroli umysłu), radiesteta i bioenergoterapeuta.

Życiorys Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Wrocławskim. W latach 1943–1944 był łącznikiem Armii Krajowej. Torturowany przez gestapo, utracił podczas przesłuchań wzrok. Od 1945 przebywał we Wrocławiu. Jako poeta debiutował w 1956 wierszem pt. Rapsod o Jesieninie, na łamach czasopisma studenckiego „Życie Uniwersytetu”.

O sobie mówił:

Urodziłem się poetą i piszę to, co myślę, i robię to, co myślę, a to nie wszystkich zjednywa i przyjaciół jakby trochę mniej. Jako prezes ZLP mam takie credo: koleżeństwo, lojalność, przyjaźń. Moje środowisko traktuję nie tylko jako elitę społeczną, ale uczulam ich na wzajemną pomoc, odrzucenie zawiści. Człowiek, by się dobrze czuł, musi istnieć w grupie wsparcia. To ułatwia życie.