Pierwsze prototypy zainstalowane zostały w jego własnym Gibsonie Les Paulu. Po wypożyczeniu niezbędnego sprzętu Floyd D. Rose wykonał kilka innych prototypów i pokazał jeden z nich Randy'emu Hansenowi. Hansena zadziwiła stabilność stroju gitary. Mostek Floyd Rose zaczął zyskiwać na popularności. Floyd otrzymywał coraz to więcej zamówień na swoje mosty; wkrótce zakupił sprzęt niezbędny do wykonywania mostków i rozpoczął masową produkcję. Amerykański magazyn "Guitar Player" opublikował recenzję systemu, co wywołało zainteresowanie wielu gitarzystów w kraju.
3 stycznia 1977 r. Floyd D. Rose wypełnił wniosek o przyznanie patentu. Rozpatrzono go pozytywnie po prawie 3 latach, 23 października 1979 r.
Również w tym czasie Floyd poznał wschodzącą gwiazdę, Eddiego Van Halena, któremu bardzo spodobał się nowy typ mostka. Van Halen stał się propagatorem wynalazku Floyda D. Rose'a.
W latach 1978–1980 Floyd Rose stał się mostkiem wybieranym przez takich gitarzystów jak: Brad Gillis i Steve Vai. W latach 1981–1982 Floyd D. Rose podpisał umowę z firmą Kramer Guitars, która od tego momentu stała się wyłącznym dystrybutorem mostków Floyd Rose.