Rola Niemca w komediodramacie Normalne ludzie są niewyjątkowi (Les Gens normaux n'ont rien d'exceptionnel, 1993) przyniosła mu kolejną nominację do Cezara. Następnie zagrał postać syna aptekarza w dramacie Elisa (Élisa, 1994) u boku Vanessi Paradis i Gérarda Depardieu. W komedii romantycznej Érica Rohmera Opowieść letnia (Conte d'été, 1996) wystąpił jako zakochany student, który spędza wakacje w bretońskim miasteczku Dinard. W dreszczowcu Genealogia zbrodni (Généalogies d'un crime, 1996) z udziałem Michela Piccolia i Andrzeja Seweryna jako socjopatyczny zabójca swojej ciotki-psychoanalityczki (Catherine Deneuve) zdobył wiele pochwał krytyków. W adaptacji powieści Marcela Prousta Czas odnaleziony (Le Temps retrouvé, 1999) jako książę de Foix partnerował takim sławom jak Catherine Deneuve, Emmanuelle Béart, Vincent Pérez, John Malkovich i Patrice Chéreau.
W 2002 roku zrealizował swoją pierwszą solową płytę „Simple appareil”. Zagrał francuskiego męża, który rozwodzi się z amerykańska poetką (Naomi Watts) w zaawansowanej ciąży w komedii romantycznej Jamesa Ivory Rozwód po francusku (Le Divorce, 2003) u boku Kate Hudson, Thierry'ego Lhermitte, Glenn Close i Jeana-Marca Barr.