Józef Antoni Stadnicki ze Żmigrodu herbu Szreniawa bez Krzyża, (zm. 1736) – podstoli buski, kasztelan lubaczowski i bełski, marszałek sądów kapturowych województwa bełskiego w 1733 rokuWiesław Bondyra, Chronologia sejmików bełskich w czasach saskich (1697-1763), w: Res Historica, z. 7, 1999, s. 127..
Był synem Wiktoryna kasztelana przemyskiego, bratem Jana Franciszka. Na sejmiku województwa ruskiego 27 lutego 1697 podczas bezkrólewia po śmierci Jana III, wybrany został do sądów kapturowych.7 grudnia 1713 został mianowany podstolim buskim. We wrześniu 1715 szlachta bełska wybrała go na deputata do Trybunału Koronnego. 4 stycznia 1718 otrzymał urząd kasztelana lubaczowskiego. Po śmierci bratanka Kazimierza, starosty libuskiego został opiekunem jego małoletniej córki Teresy Ossolińskiej. W 1719 ponownie był deputatem bełskim na Trybunał Koronny.13 października 1731 dostał kasztelanię bełską. W czasie bezkrólewia, po śmierci króla Augusta II został 18 marca 1733 marszałkiem sądów kapturowych województwa bełskiego. Na sejmie elekcyjnym podpisał manifest potępiający wszystkich, którzy przyczynili się do wtargnięcia wojsk rosyjskich do Polski. 12 września 1733 oddał głos na Stanisława Leszczyńskiego podpisał zaprzysiężone przez nowego króla pacta conventa.