Śmierć Świętej Klary – jeden z niewielu przykładów gotyckiego malarstwa tablicowego w Austrii. Dzieło to reprezentuje nurt w malarstwie i rzeźbie gotyckiej przełomu XIV i XV w. zwanym stylem pięknym. Pochodziło zapewne z klasztoru cystersów w Heiligenkreuz. Anonimowy twórca dzieła znany jest jako Mistrz z Heiligenkreuz (błędnie Mistrz Krzyża Świętego).
Obraz jest prawdopodobnie jednym ze skrzydeł dyptyku, którego drugie skrzydło zawiera scenę Zaśnięcia Marii. Obecnie znajduje się w zbiorach Narodowej Galerii Sztuki w Waszyngtonie.
Na typowym dla dzieł gotyckiego malarstwa złotym tle została przedstawiona scena śmierci św. Klary, zakonnicy, duchowej córki św. Franciszka z Asyżu, współzałożycielki zakonu klarysek. Ukazana została na łożu z baldachimem, w otoczeniu modlących się zakonnic i świętych Dziewic (wśród nich widoczna jest Dorota z koszyczkiem kwiatów, Barbara z wieżą, Małgorzata ze smokiem, Agnieszka z barankiem). W górnej części obrazu niebiański firmament, w którym Jezus Chrystus obejmuje rękoma małe dziecko, co jest utożsamiane z uosobieniem przyjętej do Królestwa Niebieskiego duszy zmarłej. Tło zdobią zastępy aniołów grających na instrumentach muzycznych. Odziane w złote szaty dwa anioły okadzające ciało Klary unoszą się nad zmarłą pod szkarłatnym baldachimem łoża.