William Michael Harnett (ur. 10 sierpnia 1848 w Clonakilty, zm. 29 października 1892 w Nowym Jorku) – amerykański malarz realista pochodzenia irlandzkiego, przedstawiciel malarstwa iluzjonistycznego.
Urodził się w Clonakilty w irlandzkim hrabstwie Cork w czasie wielkiej klęski głodu. Wkrótce po jego urodzeniu rodzina wyemigrowała do Ameryki i osiadła w Filadelfii. W młodości zdobył zawód grawera, pracował przez kilka lat wykonując srebrną biżuterię, co umożliwiło mu zdobycie wykształcenia. Studiował w Cooper Union i National Academy of Design w Nowym Jorku w latach 1869-1875 i w Filadelfii w Pennsylvania Academy of the Fine Arts od 1876 do 1878. W 1880 artysta wyjechał do Europy, odwiedzając Londyn i Frankfurt przed osiedleniem się w Monachium, gdzie mieszkał w latach 1881-1885. Na kilka miesięcy przed powrotem do Nowego Jorku w 1886 zatrzymał się w Paryżu. Zmarł przedwcześnie w Nowym Jorku w 1892, chorował na reumatyzm.