Publikacja zawierająca analizę zjawiska masturbacji oraz próbę wyjaśnienia jej podstaw obecnie uznana jest za przełomową.

Badania te doprowadziły go do wniosku, że da się w sposób fizyczny udowodnić istnienie popędu seksualnego (1923), co Reich opisał mianem istnienia energii życiowej, którą nazwał orgonem. Teoria ta prawdopodobnie skłoniła Freuda do rewizji swoich poglądów. Teoria orgonu nie była dalej przez niego rozwijana w okresie współpracy z Freudem (do 1932).

Emigracja do Niemiec, Danii, Szwecji i Norwegii (1930–1939) W listopadzie 1930 roku udał się do Niemiec. We współpracy z działającymi na terenie Austrii i Niemiec organizacjami komunistycznymi zajął się edukacja seksualną w społecznościach robotniczych. Wstąpił do Komunistycznej Partii Niemiec i na jej zlecenie organizował kliniki na terenach robotniczych, prowadził zajęcia z zakresu edukacji seksualnej oraz zajmował się publikacją broszur związanych z tym tematem. W latach 1932 i 1933 (do lutego 1933) brał udział w konferencjach lub panelach dotyczących przyczyn ówczesnych problemów społecznych. Jedną z przyczyn, jaką Reich wskazywał, był brak lub odwracanie skutków rewolucji seksualnej. Wśród promowanych zagadnień była promocja bardzo wczesnej inicjacji seksualnej kobiet, również w kontaktach ze starszymi mężczyznami.