Wrócił wówczas do Danii, mimo że nie posiadał wizy pobytowej.

W sierpniu 1934 roku udał się na konferencję do Szwajcarii, na 13 Międzynarodowy Kongres Psychoanalityczny w Lucernie, gdzie odnotowano jego napady furii, a także że mieszkał w namiocie przed salą, w której odbywał się kongres, a na oficjalne spotkania chodził z nożem zatkniętym za pas. Krótko przed konferencją został również wykluczony z Międzynarodowego Towarzystwa Psychoanalitycznego, co oznaczało brak możliwości prowadzenia i publikowania badań z zakresu psychoanalizy. Stracił również możliwość powrotu do Danii.

Od października 1934 do sierpnia 1939 roku przebywał w Norwegii. Reich przybył wraz z Elsą Lindberg do Oslo w październiku 1934 na zaproszenie prof. Haralda Schjelderupa, który zorganizował pozwolenie na przyjazd Reicha w celu przeprowadzenia wykładu dotyczącego wegetoterapii i analizy charakterów. W czasie, gdy przebywał w Norwegii, oficjalnie nie prowadził terapii psychoanalitycznej i badań w tej dziedzinie, ale w tym czasie poddawał terapii pacjentki, głównie młode kobiety, które w czasie terapii molestował, zmuszał do odbywania z nim stosunków seksualnych oraz stosował wobec nich przemoc fizyczną.