Do nurtu tego zaliczamy np.: Widma, Dziwną historię, Sen.
Iwan Turgieniew jako pierwszy użył terminu nihilizm – w swojej powieści Ojcowie i dzieci z 1862 r.
W trakcie pobytu na Zachodzie Turgieniew, znający biegle kilka języków, tłumaczył utwory twórców rosyjskich i, w mniejszym stopniu, utwory literatury zachodniej na rosyjski.
Powieści 1855 – Rudin (ros. Рудин) – problematyka zbędnych ludzi - szlacheckich inteligentów 1858 – Szlacheckie gniazdo (ros. Дворянское гнездо) 1860 – W przededniu (ros. Накануне) – temat konfliktu pokoleń 1862 – Ojcowie i dzieci (ros. Отцы и дети) – temat konfliktu pokoleń 1867 – Dym (ros. Дым) – wyraz głębokiego pesymizmu pisarza wobec teraźniejszości i przyszłości Rosji 1877 – Nowizna (ros. Новь)
Dramaty 1843 – Nieostorożnost (ros. Неосторожность) 1846 – Biezdienieżje (ros. Безденежье) 1848 – Gdie tonko, tam i rwiotsja (ros. Где тонко, там и рвётся) 1848 – Na łaskawym chlebie (ros. Нахлебник) 1849 – Zawtrak u priedwoditielja (ros. Завтрак у предводителя) 1849 – Chołostjak (ros. Холостяк) 1850 – Miesiąc na wsi (ros. Месяц в деревне) 1851 – Prowincjuszka (ros. Провинциалка) 1851 – Razgowor na bol'szoj dorogie (ros. Разговор на большой дороге) 1852 – Wieczór w Sorrento (ros. Вечер в Сорренте)