Ewa Drescher-Krasicka z domu Białous (ur. 24 grudnia 1939 w Horodence, zm. 16 grudnia 1998 w Bonn) – polska poetka, fizyk i naukowiec.
Życiorys Była córką Franciszka (1901–1980) i Marii Sanetra (1910–1994). Była uczennicą pierwszego szczecińskiego gimnazjum Janiny Szczerskiej, a w ostatnim roku przed maturą, którą uzyskała w 1956, przeniosła się do II Liceum Ogólnokształcącego im. Mieszka I w Szczecinie. Studia fizyki doświadczalnej w Uniwersytecie Wrocławskim ukończyła w 1961.
Przez rok była asystentem w Zakładzie Fizyki Wyższej Szkoły Rolniczej we Wrocławiu. Od 1962 była powiązana z Instytutem Podstawowych Problemów Techniki Polskiej Akademii Nauk w Warszawie, gdzie pracowała w Zakładzie Akustyki Fizycznej. Była miłośniczką gór i uprawiała taternictwo. W 1968 otrzymała stopień doktora na podstawie pracy Eksperymentalna analiza dynamicznego zniszczenia elementów o złożonym kształcie (promotor: prof. Wojciech Szczepiński). W roku 1980 wyjechała do Stanów Zjednoczonych, gdzie kontynuowała pracę naukową.
Przewieziona do Niemiec dla leczenia choroby nowotworowej zmarła w 1998 w szpitalu w Bonn. Została pochowana na cmentarzu Centralnym w Szczecinie w grobowcu rodzinnym (kwatera 4B, rząd 12, grób 5).