Rubén Darío, właśc. Félix Rubén García Sarmiento (ur. 18 stycznia 1867 w Metapie w departamencie Matagalpa, zm. 6 lutego 1916 w Leónie) – nikaraguański pisarz tworzący w języku hiszpańskim, dziennikarz i dyplomata. Był ojcem modernizmu w literaturze iberoamerykańskiej. Nawiązywał do parnasizmu oraz symbolizmu.
Urodził się w rodzinie o korzeniach hiszpańsko-indiańsko-afrykańskich. Gdy miał szesnaście lat zwrócił na siebie uwagę pisanymi wierszami. W 1888 roku zdobył nagrodę w konkursie poetyckim w Chile. W tym samym czasie wydał modernistyczny tomik wierszy o tytule Azul. Publikacja Prosas Profanas wydana w 1896 roku w której zebrano jego utwory uznana została za szczytowe osiągnięcie modernizmu. Utrzymywał się z pisania, wykładów i sprawowania urzędu konsula. Zmarł w 1916 roku w Leónie w Nikaragui.
Dzieła Poezja: Abrojos, 1887 Rimas, 1887 Azul..., 1888 Primeras notas, [Epístolas y poemas, 1885], 1888 Prosas profanas y otros poemas, 1896 Cantos de vida y esperanza.