Suterland twierdził, że na zachowania nonkonformistyczne jednostki nie mają wpływu czynniki dziedziczne, zakładając, że przyswajane są one w procesie socjalizacji. Zarzucał zwolennikom istnienia wrodzonych cech przestępczych, że jeśli istnieć miałyby czynniki dziedziczne determinujące zostanie przestępcą, to powinny być czynniki determinujące jednostkę do bycia np. sędzią. Andrzej Siemaszko przedstawił 9 twierdzeń składających się na teorię Sutherlanda:
Zachowanie przestępcze jest zachowaniem wyuczonym Uczenie się zachowania przestępczego następuje w toku interakcji z innymi osobami w procesie komunikowania się Zasadnicza część procesu uczenia się zachowania przestępczego odbywa się w obrębie grup pierwotnych Uczenie się zachowania przestępczego obejmuje zarówno techniki popełniania przestępstw [...] jak i konkretne kierunki motywacji, dążeń, racjonalizacji i postaw Uczenie się konkretnych kierunków motywacji i dążeń jest wynikiem takiego sposobu definiowania norm prawnych, który sprzyja bądź nie sprzyja naruszaniu ich Jednostka staje się przestępcą wskutek nadwyżki definicji sprzyjających naruszaniu prawa nad definicjami nie sprzyjającymi naruszaniu prawa Zróżnicowane powiązania mogą się różnić częstotliwością, czasem trwania, uprzedniością i intensywnością Proces uczenia się zachowania przestępczego przez powiązania