Lucjan Michałowski (ur. 28 stycznia 1883 w Kórniku, zm. 24 grudnia 1943 w Poznaniu) – polski architekt i malarz.
Życiorys Jego ojcem był Wincenty, matką Antonina Menclewska. Ojciec był właścicielem małego folwarku. Lucjan Michałowski uczył się w gimnazjum w Trzemesznie i Wschowie. W latach 1904–1908 studiował architekturę na politechnice w Monachium. W tym czasie uczęszczał również na studium rysunku i aktu w akademii sztuk pięknych. Po ukończeniu studiów był projektantem w Urzędzie Konsystorskim we Fryburgu. W 1910 roku zamieszkał w Poznaniu i rozpoczął pracę jako samodzielny architekt. W 1912 r. ożenił się z Heleną Haertlé, córką Karola Hugona Haertlé i Elżbiety Rudlof.
Był członkiem Wydziału Technicznego Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk.
Działał na terenie Wielkopolski, projektując pomniki oraz budowle sakralne i ich wyposażanie (ołtarze, konfesjonały, ławki, stalle).
Jednocześnie był malarzem krajobrazów, portretów i martwych natur. Wystawiał swoje prace w Poznaniu i Krakowie. Należał do Koła Artystów Wielkopolskich i na pierwszej jego wystawie w 1914 roku pokazał 13 prac malarskich i projekty architektoniczne. Wystawy zbiorowe prac malarskich odbyły się w Towarzystwie Sztuk Pięknych w Poznaniu w 1932, 1935 i 1938 roku.