Główne wejście znajduje się w ozdobnym, piaskowcowym portalu – gładkie u dołu węgary, wyżej ścięte w piramidki, przechodzą w wałki i rowki. Prostokątny portal z napisem Maria prowadzi na wieżę z klatką schodową, a inne portale znajdują się w elewacji zakrystii (zamurowany) i na poziomie chóru muzycznego (relikt). W południowej ścianie nawy zachowało się zamurowane, ostrołukowe obramienie, które mogło niegdyś służyć jako boczne wejście lub stanowić wnękę na rzeźbę. Otwór ten mógł także prowadzić do klatki schodowej, a niektóre źródła wiązały go z umocnieniami miejskimi – widziano w nim wyjście np. na zewnętrzną galerię. Według tej teorii kościół miałby stanowić budowlę obronną. Andrzej Laskowski uważa, że portal może stanowić pozostałość empory służącej patronom świątyni. To samo sugeruje Juliusz Ross w swojej pracy (wydanej w 1964 r.), który pisze o zamurowanym w murze biegu schodów, mogących wieść z chóru na dół, na poziom posadzki kościelnej. Istnienie empory w tym miejscu potwierdzają zresztą XVI-wieczne zapisy.