wojskowych. Działalność wojskowych komisarzy komunikacyjnych koordynował Wydział IV Komunikacyjny Sztabu Generalnego. Na wojskową służbę komunikacyjną składały się: Służba kolejowa – zaopatrzenie sił zbrojnych w specjalistyczne materiały kolejowe, instalacja urządzeń kolejowych dla specjalnych celów wojskowych. Służba żeglugi śródlądowej – żegluga i spław na całej sieci dróg wodnych – rzekach, kanałach, jeziorach i wszystkich wodach wewnętrznych.. Służba drogowa: Służba samochodowa – zaopatrzenie sił zbrojnych w samochody i w sprzęt samochodowy oraz w materiały pędne i smary. Służba taborowa – zaopatrzenie sił zbrojnych w uprząż i siodła, wozy, urządzenia oraz wszelkiego rodzaju materiał taborowy. Służba łączności – zaopatrzenie sił zbrojnych w urządzenia i sprzęt telegraficzny, telefoniczny, radiotelegraficzny, radiowy i inny, służący do celów łączności. Służba lotnictwa – zaopatrzenie sił zbrojnych we wszelkie przyrządy i materiały z dziedziny lotnictwa. Służba duszpasterska – zaspokajanie potrzeb religijnych sił zbrojnych. Służba sprawiedliwości – wymiar sprawiedliwości, udzielanie pomocy prawnej, oraz kierownictwo więziennictwa wojskowego. Służba geograficzna – prace z zakresu geografii. Służba remontu – zaopatrzenie Wojska Polskiego II RP w młode konie.