Służba weterynaryjna w formacjach wojskowych Służbę weterynaryjną w formacjach wojskowych pełnili: oficerowie-lekarze weterynarii: chorążowie weterynarii; szeregowi weterynarii, podkuwacze – majstrzy wojskowi; szeregowi danej formacji wojskowej, jako funkcyjny personel pomocniczy w służbie weterynarii (sanitariusze weterynarii). Personel powyższy podlegał dowódcy danej formacji wojskowej.
W formacjach wojskowych, gdzie przewidziano etatowo oficera-lekarza weterynarii, posiadał on specjalny pomocniczy personel weterynaryjny. Oficer-lekarz weterynarii kierował fachową stroną działalności służby weterynarii w całej formacji, był odpowiedzialny za stan zdrowotny zwierząt w danej formacji.
Personel weterynaryjny znajdujący się w pododdziałach (szwadronach, bateriach), podlegał bezpośrednio dowódcy pododdziału, otrzymując w sprawach fachowych odpowiednie wskazówki i polecenia od lekarza weterynaryjnego formacji. Wszystkie formacje, nie posiadające etatowego lekarza weterynarii, przydzielone były rozkazem komendanta garnizonu lub dowódcy okręgu korpusu, pod względem opieki sanitarno-weterynaryjnej i zaopatrzenia weterynaryjnego, do jednej z formacji wojskowych, posiadającej etatowego oficera-lekarza weterynaryjnego.