Narodowe Muzeum Archeologiczne we Florencji – muzeum sztuki starożytnej, jedno z najważniejszych we Włoszech, założone w 1870.
Historia zbiorów i układ kolekcji Znajduje się tu największa obecnie kolekcja sztuki etruskiej, której podstawą były zbiory medycejskie kompletowane od czasów renesansu (posąg Arringatore, Chimera z Arezzo, Minerwa z Arezzo) i systematycznie powiększane. W 1897 utworzono z części zbiorów Museo Topografico dell’Etruria, w którym eksponaty są grupowane w układzie topograficznym, całymi zespołami grobowymi. Najlepiej są reprezentowane ośrodki północnoetruskie i Etrurii Wewnętrznej (Vetulonia, Populonia, Marsigliana d'Albegna, Volterra, Chiusi, Perugia). W muzeum archeologicznym znajdują się również działy egipski i grecko-rzymski.
Najcenniejsze eksponaty Do najcenniejszych zabytków etruskich, przechowywanych w muzeum należą: Arringatore (Mówca) – jedyna duża rzeźba etruska w brązie z okresu hellenistycznego, Chimera z Arezzo – posąg trójgłowego potwora z V wieku p.n.e., odkryty w 1553 w Arezzo.
W dziale egipskim znajdują się cenne rzeźby (statua Haremheba, stele) i przedmioty wykopane przez ekspedycję włoską Ippolito Roselliniego w 1828, które uczyniły kolekcję florencką drugą co do wielkości kolekcją starożytnej sztuki egipskiej we Włoszech po zbiorach Muzeum Egipskiego w Turynie.