Meminisse Iuvat – encyklika papieża Piusa XII o modlitwach w intencji prześladowanego Kościoła z 14 lipca 1958.
Według diagnozy papieża po II wojnie światowej nie nastąpił oczekiwany powszechny pokój i ład społeczny, ponieważ mogą go zapewnić tylko religia i wartości chrześcijańskie, dzięki którym ludzie żyją w miłości wzajemnej, sprawiedliwości i posłuszeństwie wobec prawa. Encyklika upatruje zagrożeń na dwóch polach: w świecie zachodnim, gdzie odnotowuje się upadek wartości chrześcijańskich, wynikający z wpływów relatywizmu moralnego, laicyzmu i kultury konsumpcyjnej (hedonizmu), szerzących się zwłaszcza wśród młodzieży poprzez publikacje, film i telewizję, w krajach komunistycznych, gdzie sytuacja jest tragiczna, bowiem Kościół poddany jest krwawym prześladowaniom i nie może pełnić swej misji: duchowni są więzieni lub wyganiani, zlikwidowano prasę katolicką, zamknięto katolickie szkoły, uniemożliwiono pracę misjonarzy, propaguje się ateizm, samowolnie konsekruje się biskupów bez zgody Stolicy Apostolskiej i uzależnia Kościół od władzy państwowej, co oznacza zerwanie łączności z Rzymem i rozerwanie jedności Kościoła (te ostatnie problemy odnosiły się do Chin, papież podejmował je w encyklikach Ad Sinarum gentes i Ad Apostolorum Principis).