thumb|John Wesley Hardin John Wesley Hardin (ur. 26 maja 1853 w Bonham w hrabstwie Fannin w Teksasie, zm. 19 sierpnia 1895 w El Paso w Teksasie) – amerykański bandyta i rewolwerowiec, także prawnik, wykształcenie zdobył w czasie odbywania wieloletniej kary więzienia. Był jednym z najsłynniejszych zabójców w historii Dzikiego Zachodu. Znakomity pokerzysta – utrzymywał się głównie z gry w karty.

Do legendy przeszła jego sprawność strzelecka (obok Dzikiego Billa Hickoka uważany jest za najlepszego rewolwerowca). Gdy w 1877 został aresztowany przez Texas Rangers, poproszono go o zademonstrowanie swoich umiejętności. Kapitan Jim Gillett twierdził, że widowisko było fenomenalne. Hardin, jak większość słynnych rewolwerowców, wypracował sobie własny sposób strzelania i wydobywania broni (na tym przede wszystkim polegała szybkość strzału). Nosił kamizelkę wykonaną z miękkiej cielęcej skóry, w którą z przodu wszyte były dwie kieszenie. W nich znajdowały się dwa sześciostrzałowe rewolwery, skierowane kolbami do siebie.