Orangutan borneański (Pongo pygmaeus) – gatunek ssaka naczelnego z podrodziny orangowatych (Ponginae) w obrębie rodziny człowiekowatych (Hominidae).
Zasięg występowania Orangutan borneański występuje endemicznie na Borneo zamieszkując w zależności od podgatunku: P. p. pygmaeus – orangutan borneański – zachodnie Borneo w Malezji (południowy Sarawak) i Indonezji (północne Borneo Zachodnie). P. p. morio – orangutan rudy – północne i wschodnie Borneo w Malezji (Sabah) i Indonezji (Borneo Wschodnie); prawdopodobnie również północny Sarawak. P. p. wurmbii – orangutan jednobarwny – południowa indonezyjska część Borneo (południowe Borneo Zachodnie i Borneo Środkowe).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy naukowo opisał w 1760 roku szwedzki przyrodnik Karol Linneusz nadając mu nazwę Simia pygmaeus. Holotyp pochodził znad rzeki Landak, w Kalimantan (indonezyjska część Borneo).
Dane molekularne umiejscawiają P. pygmaeus jako takson siostrzany w stosunku do niedawno opisanego P. tapanuliensis na Sumatrze, z relatywnie niedawnym czasem dywergencji wynoszącym 2,41 mln lat temu; oba gatunki oddzieliły się od P. abelii około 3,97 mln lat temu.