Aleksandr Jefimowicz Budycho (; ur. w Wieliżu, zm. 19 kwietnia 1950 w Moskwie) – generał major Armii Czerwonej, a następnie członek kierownictwa kolaboracyjnej Rosyjskiej Narodowej Partii Reformistów, oficer Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej (ROA) przy sztabie niemieckiej 16 Armii podczas II wojny światowej.
Życiorys Ukończył 4-klasową szkołę państwową. Brał udział w I wojnie światowej. W 1916 ukończył szkołę wojskową dla młodszych oficerów, po czym w stopniu porucznika został dowódcą kompanii.
18 kwietnia 1918 wstąpił do armii bolszewickiej. Uczestniczył w wojnie domowej z białymi. Objął funkcję szefa sztabu jednej z dywizji walczących na Dalekim Wschodzie z wojskami admirała Aleksandra Kołczaka. Od 1919 walczył na froncie zachodnim jako dowódca batalionu, a następnie pułku przeciw wojskom gen. Antona Denikina i Polakom. W 1921 objął dowództwo dywizji strzeleckiej działającej na Ukrainie. W 1922 przeszedł kursy dowódcze w Piotrogradzie, zaś w 1930 – wyższe kursy dowódcze "Wystrieł". Został szefem sztabu i dowódcą pułku, zaś w 1938 – zastępcą dowódcy 38 Dywizji Strzeleckiej. 4 listopada 1939 awansował do stopnia kombriga. 4 stycznia 1940 objął dowództwo 171 Dywizji Strzeleckiej na Ukrainie.